|
مجموعهای از جزایر (قریب به ۳۰۰۰ جزیره بزرگ و کوچک) است که در جنوب شرقی آسیا در اقیانوس کبیر قرار دارد. سابقاً این جزایر در تصرف هند و به هندِ هلند موسوم بود ولی بعد از آنکه کشوری مستقل و آزاد گردید، «اندونزی» نام گرفت. مساحت این کشور ۱۹۱۹۰۰۰ کیلومتر مربع و پایتخت آن شهر جاکارتا است که در جزیره جاوه قرار دارد و سابقاً باتاویا نامیده میشد. شهر مهم آن سورابایا است. این کشور دارای معادن قلع، نفت، ذغالسنگ و مس است و توتون، برنج، قهوه و کائوچو جزو محصولات کشاورزی این کشور است.
اندونزي با گينه نو، تيمور شرقي و مالزي مرز زميني دارد. پنج جزيره اصلي اين كشور جاوا، سوماترا، كالي مانتان، گينه نو و سولاوسي هستند.
تا۱۹۴۲ میلادی اندونزی متعلق به هلند بود و از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ تحت اشغال ژاپن در آمد. در ۱۷ اوت ۱۹۴۵، ملیون به رهبری دکتر احمد سوکارنو و دکتر حتی اعلام جمهوری کردند. چهار سال تمام میان نیروهای هلند و اندونزی جنگ بود. در نهایت در سال ۱۹۴۹ موافقتنامهای امضا شد که طبق مفاد آن، همه سرزمین اندونزی بجز گینه نو بحکومت موقت (جمهوری) ایالات متحده اندونزی واگذار شد. در۱۶ دسامبر ۱۹۴۹، دکتر سوکارنو به ریاست جمهوری این کشور انتخاب گردید.
اندونزي بزرگترين جمعيت مسلمان دنيا را دارد ؛ از نظر نژادي كشوري بسيار پر تنوع است و مردم آن به بيش از 300 زبان محلي گويش ميكنند.
اقتصاد
طبق آخرين آمار در سال 2005، توليد ناخالص داخلي اندونزي 287 ميليارد دلار بوده كه سهم سرانه هر فرد 4458 دلار امريكا برآورد شده است. صنعت 40.7% و كشاورزي 14% درصد توليد را تشكيل ميدهد. با اين وجود صنعت كشاورزي بيشترين ميزان استخدام در كشور را عهده دار است. 44 % از 95 ميليون نيروي كار اندونزي در بخش كشاورزي فعاليت ميكنند.
بازار اصلي صادرات اندونزي، ژاپن، امريكا، چين و سنگاپور است. اين كشور ذخاير قابل توجهي از طلا، مس، گاز طبيعي و نفت خام دارد. عمده اقلام وارداتي اندونزي ماشين آلات و تجهيزات، مواد شيميايي و سوخت است.
|