کهگیلویه و بویر احمد، سرزمین چهار فصل

کهگیلویه و بویر احمد، سرزمین چهار فصل

استان کهگیلویه و بویر احمد، به عنوان "سرزمین چهار فصل" ، در جنوب غربی کشورایران واقع شده است. کهگیلویه و بویر احمد از شمال با چهار محال بختیاری، از شمال شرق با اصفهان، از شرق و جنوب شرقی با استان فارس، از غرب با خوزستان، از جنوب با بوشهر هم جوار است. شهر یاسوج مرکز این استان است.

کهگیلویه و بویر احمد، سرزمین چهار فصل

کهگیلویه و بویر احمد دارای دومین پوشش جنگلی پس از جنگل های شمال ایران می باشد. کاسته شدن ارتفاع کوه ها و مقدار بارندگی و رطوبت هوا در امتداد رشته کوه های اصلی زاگرس از شمال شرقی به جنوب غربی، باعث پیدایش اقلیمی دو گانه در منطقه شده و آن را به دو ناحیه گرمسیری در جنوب و غرب، و ناحیه سردسیری در شمال و شرق تقسیم می کند.

بخش بخش جنوب و غرب استان از جمله مناطق گرمسیری هستند که به علت قرار گرفتن در مسیر بادهای گرم خوزستان، دارای تابستان گرم و خشک همراه با بارندگی کم و زمستان های ملایم بهاری هستند. در حالی که قسمت های شمال و شمال شرقی استان، سردسیر بوده و از ویژگی های مهم آن، ریزش برف و باران فراوان به ویژه در نیمه دوم مهرماه تا اواخر اردیبهشت است.

همچنین آب و هوای این استان تحت تاثیر وزش دو نوع باد فصلی و محلی است. اکثر مردم کهگیلویه و بویر احمد، به زبان لری بویر احمدی صحبت می کنند. این استان به سرزمین آریوبرزن معروف است. در زمان های گذشته 4 ایل به نام های بویر احمد،ایل نوئی، دشمن زیاری، چرام در این منطقه زندگی می کردند و به "چهاربنیچه" معروف بوده است.

لرستان به معنی سرزمین لرها محل زندگی ایل های مختلف لری بوده که به صورت ایلی در این منطقه زندگی میکردند و در زمان حکومت صفاریان به 2 قسمت (لر بختیاری، لر بویراحمدی) تقسیم شده بودند. در زمان قاجار به 2 قسمت پشتکوه و پیشکوه تقسیم شده بود.

فرآورده های استان کهگیلویه و بویر احمد گردو، عسل طبیعی، ماهی قزل آلا و مرکبات است. این استان از لحاظ دارایی نفتی

غنی‌ترین نفت

را در میان استان‌های نفتی ایران دارد این استان فقط یک درصد مساحت ایران را شامل می شود اما یک سوم نفت و گاز کشوررا تولید می کند و به تازگی میدان‌هایی نفتی و گازی بزرگی در شهر یاسوج یافت شده است.

کهگیلویه و بویراحمد 217 مکان گردشگری، زیارتی و تفرجگاهی دارد. در اینجا به معرفی یکی از این تفرجگاه ها می پردازیم:

تنگ سولک: این تنگه به معنی محل سرو های کوچک است که در جنوب غربی ایران 50 درجه و 9 دقیقه طول و 30 درجه و 59 دقیقه عرض جغرافیایی و دورازده کیلومتری شهر لیکک مرکز شهرستان و در جنوب غربی استان کهگیلویه و بویر احمد واقع گردیده و پیش آهتگ باستانشناسی بهمئی است. .

به دلیل 5 نقش نوشته منقوش، راه اسب رو سنگفرش قدیمی، کنده کاری های دل کوه، و سروهای زرین منجصر به فرد، چشمه گوردک( منسوب به گودرز پهلوان افسانه های ایران) با آب و هوایی دلپذیر و خنک معروف است. ورود به این تنگه از دو راه امکان پذیر است: راه پیاده رو که از سمت لیکک و دهانه تنگه شروع شد و برای رسیدن به محل سنگ نوشته ها باید 90 دقیقه پیاده روی کرد.

راه دوم، راه ماشین رو که بعد از گذشتن از تنگ ماغر به این تنگه می رسیم. گرچه تنگه سروک بهمئی از منظر باستان شناسان و گردشگران ایرانی آنگونه که شایسته است شناخته نشده، ولی نقوش و سنگ نوشته های آن ثبت ملی و در شرف ثبت جهانی است

صاحب منصبان و باستان شناسان شهیری از جمله باران دوبد، دبیر اول سفارت روسیه در دوره محمد شاه قاجار، میرزا حسن فسایی مولف فارسنامه ناصری، احتشام الدوله حکمران وقت فارس، اشتاین باستان شناس معروف مجاری، واندنبرگ بلژیکی، گیرشمن فرانسوی، اریک دووال و احمد اقتداری از این آثار دیدن و گزارشاتی را تهیه و تدوین کرده اند.

منبع: مجله ایرانا