دریاچه صورتی مهارلو، شیراز

دریاچه صورتی مهارلو، شیراز

هر وقت اسم شهر شیراز می آید اکثرا یاد حافظیه، سعدی، بازاروکیل و ... می افتند اما با چهل دقیقه رانندگی می توانید به دریاچه مهارلو برسید. در کشور ایران فقط چند دریاچه وجود دارد که رنگ آنها به رنگ صورتی است.

دریاچه صورتی مهارلو، شیراز

57 کیلومتر دور از شهر شیراز و در مسیر جاده ی شیراز – فسا به دریاچه نمکی می رسید که به دلیل رنگ صورتی آن این روزها بسیار معروف می باشد. رودخانه " سلطان‌آباد " و " رودخانه خشک " دو رودخانه ی فصلی هستند که از این دریاچه تغذیه می کنند و آب چند چشمه از قسمت‌های غربی و شمالی وارد این دریاچه می‌شود.

میزان تبخیر آب این دریاچه بسیار بالاست. تبخیر شدید آب دریاچه مهارلو سبب شده است تا شوری آن به شدت افزایش یابد و نوعی جلبک دریایی قرمز رنگ به نام "کشند قرمز" در آن تکثیر شود.

رشد و تکثیر بیش از حد این جلبک در این دریاچه باعث شده است تا تمام آب آن به رنگ قرمز متمایل شود و هیچ موجود زنده ای به جز یک نوع آبزی به نام

آرتیما

نتواند در آن زنده بماند. این آرتیماها غذای لذیذی برای فلامینگوها هستند که آنها را جذب این دریاچه می کنند.

متاسفانه به دلیل خشکسالی از ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار پرنده فلامینگو در دریاچه ی مهارلو در سال ۱۳۸۷ تنها حدود ۵ هزار فلامینگو باقی مانده است. در سال 1395 این دریاچه به طور صد در صد خشک شد و شهر شیراز در معرض خطر طوفان‌های نمک و ریزگردهای کشنده قرار گرفت.

البته مدتی است که خبرهایی حاکی از ورود فاضلاب صنعتی به این دریاچه زیبا گزارش شده اما خوشبختانه با بارشهای اخیر در اوایل سال 98 گویا این دریاچه جان تازه ای گرفته است.

این دریاچه زیستگاه و محل زندگی تنجه، اردک سرسبز، مرغابی، آبچلیک، چوکا و آنقوت و حواصیل، لک لک، پلیکان، کشیم، باکلان، اگرت، فلامینگو، اردک، خوتکا، سارگپه می باشد و جالب است بدانید هیچ گونه ماهی ای در آن زندگی نمیکند اما خزندگانی مانند مارمولک، سوسمار، مار و لاک پشت در اطراف دریاچه دیده می شوند.

مهارلو در تهیه ی نمک استان فارس نقش به سزایی دارد.

در سال 1385 دریاچه ی صورتی مهارلو به عنوان هفتمین منطقه ی گردشگری ایران انتخاب شد. مهارلو، محمودآباد، بکت، برمشور، قنبری، دوبنه، انجیره و اعلاالدوله از جمله روستاهای گردشگری اطراف این دریاچه به شمار می آیند.

قدمت روستای مهارلو در نزدیکی همین دریاچه به دوران صفویه برمی گردد و در قدیم به دشت گل معروف بوده است. روستای مهارلو در دامنه های جنوبی کوه های مرتفع زاگرس قرار دارد. خانه های این روستا دارای طاق های بلند و پنجره های قوس دار هستند. باغ های پر از درخت بادام، انار و انجیر جزء زیبایی های این روستا به شمار می آیند.

یکی دیگر از جاذبه های گردشگری این روستا وجود چشمه آب معدنی آن است و اهالی روستا اعتقاد دارند که آب این چشمه شفا بخش می باشد و بسیاری از بیماری های پوستی را درمان می کند.

دریاچه مهارلو

دریاچه ای فصلی است و در فصل تابستان بخش عمده ای از آن خشک می شود. با شروع بارندگی ها در فصول پائیز و زمسان، دوباره به سطح آب دریاچه افزوده می شود. از پائیز تا اواسط اردیبهشت ماه، بهترین فصل بازدید از این دریاچه هاست. عمق دریاچه به مقدار بارش بستگی دارد در برخی از قسمت های آن عمقی نیم متری و در برخی از قسمت ها عمقی سه متری دارد.

این دریاچه دومین مثلث برمودای ایران محسوب می شود و در 15 سال گذشته 8 پرنده هوایی را در قعر خود فرو برده است. هشتمین حادثه هوایی در دریاچه مهارلو سال 85 به وقوع پیوست. به گفته ی برخی کارشناسان، سقوط هواپیما و بالگردهای متعدد در این دریاچه در بیست سال گذشته، گویای شواهد و نسانه های عجیب و دست نیافته در آن است، گویا مثلث برمودای دیگری در نقطه دیگری از جهان تشکیل شده و ما از آن بی خبریم!!!

دریاچه ی مهارلو چشم انداز عجیب و زیبایی را در مقابل چشمان هر گردشگری به ثبت می رساند ولی آنچه امروز مهم است حفظ و محافظت و احیا این دریاچه است امیدواریم مسئولان فکری برای این منبع طبیعی بسیار ارزشمند فارس بکنند و آن را از خطر خشک شدن کامل نجات دهند.

و سخن آخر خدایا شکرت بابت این حجم از زیبایی!!!

منبع: آژانس هواپیمایی مارال