مراسم زار در جنوب ایران

مراسم زار در جنوب ایران

مراسم زار یا لیوا: این مراسم که برای فرد بیمار برگزار می شود، از آیین های شب چهارشنبه سوری است. مراسم زار که در جنوب ایران انجام می شود با مراسم هایی که در آفریقا و خشکی های دیگر برگزار می شود تفاوت هایی دارد ولی در هر حال هنوز حال و هوای تند آفریقایی خود را دارد. زار ریشه آفریقایی دارد و گویا از طریق حبشه به این منطقه راه یافته است.

مراسم زار در جنوب ایران

در این مراسم مردان و زنان لباس مخصوص می پوشند و عطر مخصوص این مراسم را نیز به خود می زنند. هفت روز قبل از اجرای مراسم معجون مخصوصی از گیاهان: کندرک، ریحان، گشنه، زعفران، هل، جوز و زبان جوجخ( نوعی گیاه)تهیه می کنند و از این معجون بر تن بیمار می مالند و مقداری نیز به خورد او می دهند.

بابای زار

بیمار را دور از چشم زنان و یا بالعکس اگر مریض زن باشد،دور از چشم مردان نگه می دارند.

بیمار نباید هیچ زن یا مردی چه محرم چه نا محرم ببیند و بابای زار مواظب بیمار است. در مجلس رقص بابای زار و عده ایی از زنان و مردان سیاه و خوش صدا با دهل مجلس را پر بار می کنند و برای رقص و بازی زار آماده می شوند.

قبل از شروع مجلس سفره ای از انواع غذاها و گیاهان معطر و ریاحین جنوب و میوه کنار و خرما و گوشت پهن می کنند.شخص مبتلا به بیماری با حرکات موزون از حالت عادی خارج می شود و در حالتی شبیه به خلسه فرو می رود در این زمان بابای زار و شخص بیمار به زبان عربی،هندی یا سواحلی صحبت می کنند و بابای زار که رئیس مراسم است و با خود یک دهل زن و یک دمام زن دارد از زار سوال می کند که اهل کجاست؟ اسمش چیست؟

و چرا این مرد یا زن را اسیر کرده است؟ و زار از بیماری می خواهد شخص مبتلا را رها کند. این مراسم چندین شبانه روز ادامه دارد و شخص زار بع از خلاص شدن از بیماری باید همیشه تمیز و سفید بپوشد و خود را مرتب بشوید و معطر کند ،هیچ کار خلافی انجام ندهد و لب به می نزند و در غیر این صورت زار دوباره وی را مورد آزار قرار می دهد.

به این صورت او برای همیشه در جرگه اهل هوا در می آید. این مراسم در جزیره و سواحل جنوب کشور انجام می شود و در گذشته بسیار مفصل تر اجرا می شده است.

منبع: مجله ایرانا